Notatka nie uchyla przepisów INA §245(a), INA §245(k) ani INA §245(n). Inwestorzy EB-5 mogą nadal być w stanie złożyć formularz I-485, jeśli są w Stanach Zjednoczonych, zostali poddani inspekcji i przyjęci lub zwolnieni warunkowo, mają natychmiastową dostępną wizę, są dopuszczalni i kwalifikują się w inny sposób.

Notatka zmienia sposób, w jaki USCIS może analizować uznaniowość. Sygnalizuje ona, że urzędnicy mogą dokładniej przyjrzeć się temu, czy inwestor zasługuje na dostosowanie jako korzystne wykorzystanie uznania, zwłaszcza w przypadku, gdy dostępne było postępowanie konsularne.

Nie. USCIS nie może wprowadzić obowiązku rozpatrywania wniosków konsularnych dla wszystkich inwestorów EB-5 w drodze memorandum politycznego. Kongres utworzył regulację statusu na mocy ustawy, a następnie dodał do INA §245(n), który odnosi się konkretnie do wniosków o regulację statusu EB-5.

USCIS może preferować postępowanie konsularne w niektórych przypadkach i może dokładniej analizować dostosowanie. Jednak ogólne preferencje agencji nie mogą być nadrzędne wobec statutu.

INA §245(n), dodany przez EB-5 Reform and Integrity Act, mówi, że jeśli zatwierdzenie petycji EB-5 sprawi, że wiza będzie natychmiast dostępna, wniosek o dostosowanie inwestora jest uważany za prawidłowo złożony, niezależnie od tego, czy został złożony jednocześnie z petycją EB-5, czy po niej.

Język ten jest mocny, ponieważ Kongres wyraźnie rozważał złożenie wniosku o dostosowanie EB-5. USCIS może nadal sprawdzać kwalifikowalność, dopuszczalność, źródło funduszy, ścieżkę funduszy, tworzenie miejsc pracy, oszustwa, bezpieczeństwo narodowe i dyskrecję. Nie powinien jednak traktować samego korzystania z równoległego dostosowania EB-5 jako czynnika negatywnego.

Nie. Sekcja 245(n) pomaga ustalić, że wniosek o dostosowanie EB-5 został prawidłowo złożony, gdy spełnione są wymogi ustawowe. Nie gwarantuje ona zatwierdzenia wniosku I-526E, dopuszczalności, dostępności wizy ani przychylnego uznania.

Inwestorzy nadal muszą udowodnić kwalifikowalność i dopuszczalność. Powinni oni również zbudować silną dokumentację uznaniową.

INA §245(k) może pozwolić wielu osobom ubiegającym się o pracę, w tym inwestorom EB-5, na dostosowanie statusu pomimo ograniczonych okresów nieautoryzowanego zatrudnienia, braku utrzymania statusu lub innych naruszeń statusu po ostatnim legalnym przyjęciu, o ile łączny okres nie przekracza 180 dni.

Ma to znaczenie, ponieważ §245(k) pokazuje, że Kongres oczekiwał, że osoby ubiegające się o pracę dostosują status w Stanach Zjednoczonych, nawet jeśli doszło do ograniczonych naruszeń. USCIS może nadal brać pod uwagę pełną dokumentację, ale nie powinien wykorzystywać uznania, aby wymazać przebaczenie stworzone przez Kongres.

Nie. Sekcja 245(k) może zachować uprawnienia, ale nie czyni naruszenia statusu nieistotnym. USCIS może nadal brać pod uwagę fakty w analizie uznaniowej.

Najlepszym podejściem jest dokładne obliczenie §245(k), udokumentowanie osi czasu i wyjaśnienie, dlaczego jakiekolwiek naruszenie mieści się w ustawowej ochronie i nie powinno prowadzić do uznaniowej odmowy.

W aktualizacji Business Insider poinformowano, że USCIS stwierdził, że wnioskodawcy, którzy zapewniają korzyści ekonomiczne lub w inny sposób leżą w interesie narodowym, mogą prawdopodobnie kontynuować swoją obecną ścieżkę, podczas gdy agencja operacjonalizuje politykę.

To stwierdzenie może pomóc inwestorom EB-5, ponieważ EB-5 jest zbudowany wokół inwestycji i tworzenia miejsc pracy. Nie jest to jednak bezpieczna przystań. USCIS nie zdefiniował formalnie korzyści ekonomicznych w tej notatce, a publiczne oświadczenie nie jest tym samym, co ustawa, rozporządzenie lub wiążący przepis podręcznika polityki.

Tak. Wnioski o dostosowanie EB-5 powinny potwierdzać korzyści ekonomiczne płynące z inwestycji. Zgłoszenie powinno łączyć sprawę inwestora z celem EB-5: inwestycją kapitałową, działalnością gospodarczą i tworzeniem miejsc pracy.

Może to obejmować dowody dotyczące projektu, metodologii tworzenia miejsc pracy, źródła i ścieżki funduszy, wdrażania inwestycji, regionalnego wpływu gospodarczego i innych pozytywnych aspektów.

Silniejsza historia może obejmować dowody legalnego przyjęcia, utrzymania statusu, autoryzowanego zatrudnienia, zgodności z przepisami podatkowymi, braku historii kryminalnej, braku oszustw lub fałszywych oświadczeń, więzi rodzinnych, więzi społecznych, działalności gospodarczej, tworzenia miejsc pracy, legalnego źródła i ścieżki funduszy oraz trudności lub zakłóceń w przypadku przymusowego postępowania konsularnego.

Zgłoszenie nie powinno opierać się wyłącznie na wymaganych formularzach I-485. Powinien on wyjaśniać, dlaczego inwestor zasługuje na dostosowanie według własnego uznania.

Tak. Część 6 formularza I-526E wymaga, aby inwestor określił, w jaki sposób zamierza ubiegać się o status legalnego stałego rezydenta. Inwestor musi wybrać przetwarzanie wizy imigracyjnej za granicą lub dostosowanie statusu.

Wybór ten może nie być nieodwołalny, ale jest to wymagane oznaczenie przetwarzania i powinno być dokonane strategicznie.

Często tak. Wybór procedury konsularnej może zachować procedurę NVC, jeśli wniosek I-526E zostanie zatwierdzony. Jeśli inwestor później kwalifikuje się do złożenia formularza I-485 w Stanach Zjednoczonych, INA §245(n) może nadal zezwalać na dostosowanie, jeśli dostępność wizy i inne wymagania są spełnione.

Odwrotna ścieżka może być mniej skuteczna. Jeśli inwestor wybierze korektę statusu, a później będzie potrzebował rozpatrzenia konsularnego, sprawa może nie zostać automatycznie skierowana do Krajowego Centrum Wizowego. Mogą być wymagane dodatkowe kroki.

Ogólnie rzecz biorąc, nie. Wybór przetwarzania I-526E niekoniecznie jest nieodwołalnym wyborem. Inwestor, który wybrał przetwarzanie konsularne, może później złożyć formularz I-485, jeśli przebywa w Stanach Zjednoczonych, kwalifikuje się do otrzymania wizy, jest dopuszczalny i kwalifikuje się w inny sposób.

Początkowy wybór ma znaczenie dla routingu i strategii, ale sam w sobie nie powinien uniemożliwiać późniejszej korekty.

Może. Wybór dostosowania może być odpowiedni dla inwestora już przebywającego w Stanach Zjednoczonych, który kwalifikuje się do złożenia wniosku I-485 i ma silną historię statusu. Może to jednak powodować problemy związane z trasą, jeśli inwestor będzie później potrzebował przetwarzania konsularnego.

Może to również powodować problemy związane z nieimigracyjnym zamiarem dla inwestorów w klasyfikacjach takich jak F-1 lub B-1/B-2, ponieważ tworzy wyraźniejszy zapis, że inwestor zamierzał ukończyć proces stałego pobytu w Stanach Zjednoczonych.

Inwestorzy H-1B mają zazwyczaj silniejszą pozycję, ponieważ H-1B jest kategorią o podwójnym celu. Dążenie do stałego pobytu, w tym poprzez EB-5 i dostosowanie statusu, generalnie nie jest sprzeczne ze statusem H-1B.

Nie oznacza to, że zatwierdzenie jest automatyczne. Inwestor nadal powinien udokumentować utrzymanie statusu H-1B, autoryzowane zatrudnienie, zgodność z warunkami petycji, dopuszczalność i pozytywne czynniki uznaniowe.

Inwestorzy L-1 są również na ogół w silnej pozycji, ponieważ L-1 jest kategorią o podwójnym celu. Podobnie jak H-1B, status L-1 pozwala danej osobie utrzymać status tymczasowy, jednocześnie starając się o stały pobyt.

Wniosek o dostosowanie powinien dokumentować legalne przyjęcie, utrzymanie statusu L-1, autoryzowane zatrudnienie i korzyści ekonomiczne EB-5.

Przypadki E-2 wymagają starannej analizy. E-2 to nie to samo co H-1B lub L-1, ale praktyka wizowa E uznaje pewną elastyczność. Inwestor E-2 generalnie musi mieć zamiar opuścić kraj po wygaśnięciu statusu E, ale nie musi to oznaczać, że inwestor nie może później ubiegać się o stały pobyt.

Czas, wcześniejsze oświadczenia, wnioski wizowe, działalność gospodarcza i zgodność ze statusem E-2 będą miały znaczenie. Dokumentacja powinna wyjaśniać, dlaczego zachowanie inwestora pozostawało zgodne ze statusem E-2 i dlaczego wszelkie późniejsze wnioski o dostosowanie EB-5 są uzasadnione.

Inwestorzy O-1 mogą mieć korzystne argumenty, ponieważ O-1 ma uznaną elastyczność w odniesieniu do przyszłego stałego pobytu. Inwestor powinien nadal udokumentować zgodność statusu, autoryzowaną pracę i spójność z petycją O-1.

Inwestor O-1 ubiegający się o EB-5 powinien wyjaśnić, dlaczego wniosek o dostosowanie jest zgodny z legalną historią imigracyjną i dlaczego inwestor zasługuje na przychylne uznanie.

Studenci F-1 wymagają większej ostrożności, ponieważ F-1 nie jest klasyczną kategorią podwójnego zamiaru. USCIS może sprawdzić, czy student studiował w pełnym wymiarze godzin, pracował tylko zgodnie z zezwoleniem, spełniał wymagania SEVIS i złożył zgodne z prawdą oświadczenia we wnioskach wizowych i przy przyjęciu.

Student F-1 może mieć zmienione okoliczności po wjeździe, a złożenie wniosku EB-5 nie dowodzi automatycznie wprowadzenia w błąd. Należy jednak uważnie przeanalizować podróże, odnowienie wizy, termin złożenia wniosku I-526E i termin złożenia wniosku I-485.

Przypadki wiz B-1/B-2 wymagają największej ostrożności. Status gościa jest tymczasowy. Jeśli dana osoba wjeżdża do Stanów Zjednoczonych jako gość z zamiarem pozostania i dostosowania statusu, może to spowodować poważne problemy związane z wprowadzeniem w błąd lub z góry powziętym zamiarem.

Niektóre przypadki odwiedzających mogą być nadal możliwe do obrony, jeśli osoba wjechała w uzasadnionym tymczasowym celu, a później nastąpiła zmiana okoliczności. Należy jednak dokładnie przeanalizować fakty, w tym czas, oświadczenia w konsulacie lub porcie wjazdu, historię podróży, działalność inwestycyjną i to, czy odwiedzający zaangażował się w jakąkolwiek nieautoryzowaną pracę.

Możliwe, jeśli działania są zgodne ze statusem gościa, a gość nie zamierza przy wjeździe pozostać na stałe i dostosować statusu. W zależności od faktów, odwiedzający może uczestniczyć w spotkaniach, sprawdzać możliwości lub monitorować potencjalne inwestycje.

Jednak wjazd w charakterze gościa z zamiarem złożenia wniosku I-485 i pozostania w Stanach Zjednoczonych może powodować poważne problemy. Jest to jeden z najbardziej ryzykownych schematów.

Jest to ważna nierozwiązana kwestia. Wydaje się, że notatka nie zawiera zasady praw nabytych ani okresu przejściowego dla oczekujących wniosków I-485.

Inwestorzy, którzy złożyli wniosek przed memorandum, mogą mieć argumenty, aby się na nim oprzeć, zwłaszcza jeśli złożyli wniosek na podstawie INA §245(n), uiścili opłaty, złożyli wniosek o EAD lub wcześniejsze zwolnienie warunkowe, zapisali dzieci do szkoły, podjęli decyzje o zatrudnieniu, wynajęli lub kupili mieszkanie lub w inny sposób zorganizowali swoje życie wokół oczekującego dostosowania. USCIS nie powinien traktować złożenia wniosku o dostosowanie EB-5 w trybie pre-memo jako negatywnego tylko dlatego, że dostępne było również postępowanie konsularne.

USCIS może próbować zastosować notatkę do spraw w toku, ponieważ wytyczne polityki często mają zastosowanie do trwających postępowań, chyba że są ograniczone przepisami przejściowymi. Jednak zastosowanie notatki w celu ukarania już złożonych wniosków o dostosowanie EB-5 wiąże się z kwestiami zaufania, sprawiedliwości i ustawowymi.

Kwestia ta może stać się punktem spornym, jeśli USCIS zacznie odmawiać rozpatrywania wniosków EB-5 I-485 w oparciu przede wszystkim o decyzję wnioskodawcy o dostosowaniu się, a nie o proces konsularny.

Powinni oni zachować dowody zaufania i zgodności. Może to obejmować pokwitowania I-485, EAD i wnioski o wcześniejsze zwolnienie warunkowe, rejestry zezwoleń na pracę, decyzje dotyczące podróży, zapisy do szkoły, dokumenty mieszkaniowe, działalność gospodarczą, dokumentację podatkową i dowód utrzymania statusu, jeśli ma to zastosowanie.

Powinni być również gotowi do odpowiedzi, jeśli USCIS wyda wniosek o dowody lub zawiadomienie o zamiarze odmowy, koncentrując się na uznaniu.

Nie. Oczekujący na rozpatrzenie wniosek I-485 nie upoważnia automatycznie do podjęcia pracy. Wnioskodawca może pracować tylko wtedy, gdy posiada niezależne zezwolenie na pracę, takie jak zezwolenie na zatrudnienie H-1B lub L-1, lub po zatwierdzeniu dokumentu EAD opartego na dostosowaniu.

To rozróżnienie jest ważne. Nieautoryzowane zatrudnienie może powodować problemy z kwalifikowalnością i uznaniem, chociaż §245(k) może pomóc niektórym wnioskodawcom opartym na zatrudnieniu, jeśli naruszenie mieści się w ustawowym limicie.

Nie. Oczekujący wniosek I-485 nie upoważnia automatycznie do podróży międzynarodowych. Wnioskodawca zazwyczaj potrzebuje wcześniejszego zwolnienia warunkowego przed wyjazdem, chyba że korzysta z niektórych statusów, takich jak H-1B lub L-1, w sposób dozwolony przez przepisy.

Podróż należy dokładnie przeanalizować przed wyjazdem. Nielegalna obecność, wcześniejsze naruszenia statusu, kwestie niedopuszczalności, nakazy usunięcia lub podróżowanie bez odpowiedniego upoważnienia mogą powodować poważne problemy.

Dzieci zbliżające się do 21 roku życia wymagają dokładnej analizy Child Status Protection Act. Złożenie wniosku I-485 może być ważne w niektórych przypadkach, ponieważ może pomóc w spełnieniu wymogu "sought-to-acquire". Ochrona CSPA nie jest jednak automatyczna.

Analiza zależy od dostępności wizy, wieku dziecka, czasu, w którym wniosek I-526E był rozpatrywany, odpowiedniej tabeli Visa Bulletin oraz tego, czy dziecko w odpowiednim czasie starało się o uzyskanie stałego pobytu. Rodziny powinny obliczyć CSPA przed poleganiem na dostosowaniu jako strategii przedawnienia.

Nie automatycznie. Złożenie wniosku I-485 może pomóc, jeśli dziecko kwalifikuje się i istnieje dostępność wizy zgodnie z obowiązującymi przepisami. Dziecko musi jednak nadal kwalifikować się zgodnie z obliczeniami CSPA i spełnić wymóg ubiegania się o wizę.

W niektórych przypadkach kroki związane z postępowaniem konsularnym mogą również spełnić wymogi procedury sought-to-acquire. Najlepsze podejście zależy od faktów dotyczących danej rodziny.

Jeśli wniosek I-485 został prawidłowo złożony, gdy istniała dostępność wiz, retrogresja może uniemożliwić ostateczne zatwierdzenie do czasu, gdy data pierwszeństwa stanie się ponownie aktualna. Oczekujący I-485 może jednak pozostać w toku, a wnioskodawca może być w stanie kontynuować ubieganie się o EAD i wcześniejsze zwolnienie warunkowe podczas oczekiwania.

Jest to jedna z praktycznych zalet dostosowania dla kwalifikujących się wnioskodawców w Stanach Zjednoczonych.

Nie. Dostosowanie może przynieść znaczne korzyści kwalifikującym się inwestorom w Stanach Zjednoczonych, w tym możliwość uzyskania EAD, wcześniejszego zwolnienia warunkowego i pozostania w Stanach Zjednoczonych podczas rozpatrywania sprawy. Nie zawsze jest to jednak bezpieczniejsza opcja.

Procedura konsularna może być lepsza dla inwestorów z nieimigracyjnymi zamiarami, obawami dotyczącymi terminów B-1/B-2, naruszeniami statusu niechronionymi przez §245(k), kwestiami niedopuszczalności, które są lepiej rozpatrywane za granicą, lub sprawami, w których inwestor znajduje się poza Stanami Zjednoczonymi.

Przetwarzanie konsularne wiąże się z własnym ryzykiem, w tym opóźnieniami, przeglądem dokumentów, przetwarzaniem administracyjnym, kwestiami dostępności wiz, logistyką rodzinną i ograniczonym przeglądem decyzji konsularnych. Nie zapewnia również takich samych tymczasowych świadczeń w USA, jak oczekujący wniosek I-485.

Decyzja powinna być zindywidualizowana.

Inwestor może nadal być w stanie złożyć wniosek I-485, jeśli przebywa w Stanach Zjednoczonych, kwalifikuje się do uzyskania wizy, jest dopuszczalny i kwalifikuje się w inny sposób. INA §245(n) wspiera dostosowanie EB-5 złożone jednocześnie z petycją EB-5 lub po niej, jeśli istnieje dostępność wiz.

Pierwotny wybór konsularny powinien zostać zweryfikowany, ale nie powinien automatycznie uniemożliwiać późniejszej korekty.

Może to być możliwe, ale może wymagać dodatkowych kroków proceduralnych. Jeśli USCIS nie skierował zatwierdzonej petycji do Krajowego Centrum Wizowego, inwestor może być zmuszony do złożenia wniosku o przesłanie zatwierdzenia do Departamentu Stanu.

Może to spowodować dodatkowe opóźnienia, dlatego też wybór przetwarzania I-526E powinien być dokonany strategicznie na samym początku.

Inwestorzy powinni zachować dokumentację imigracyjną, powiadomienia o zatwierdzeniu statusu, I-94, dokumentację dotyczącą zezwolenia na pracę, dokumentację podatkową, dokumentację szkolną dzieci, dokumentację mieszkaniową, dokumenty dotyczące działalności gospodarczej, dokumentację inwestycyjną, dowody tworzenia miejsc pracy, więzi społeczne i dowody zgodności z prawem USA.

Powinni oni również zachować dokumenty wskazujące na zależność od toczącego się procesu I-485, jeśli dostosowanie zostało złożone przed notatką.

W wielu przypadkach dostosowanie jest uznaniowe, a USCIS może odmówić dostosowania, jeśli uzna, że czynniki negatywne przeważają nad czynnikami pozytywnymi. Uznaniowa odmowa musi być jednak uzasadniona i oparta na dokumentacji.

Odmowa oparta głównie na fakcie, że inwestor wybrał dostosowanie zamiast postępowania konsularnego, może być podatna na zagrożenia, zwłaszcza gdy inwestor złożył wniosek na podstawie INA §245(n) i poza tym kwalifikuje się.

Silniejsze negatywne czynniki mogą obejmować oszustwo, wprowadzenie w błąd, historię kryminalną, nieautoryzowane zatrudnienie poza ustawową ochroną, poważne lub powtarzające się naruszenia statusu, wcześniejsze kwestie związane z wydaleniem, fałszywe zeznania, obawy związane z bezpieczeństwem narodowym lub postępowanie niezgodne z wcześniejszymi oświadczeniami złożonymi urzędnikom imigracyjnym.

Im bardziej sprawa dotyczy rzeczywistych niekorzystnych faktów, tym silniejsze staje się uznaniowe stanowisko USCIS.

Słabszą podstawą byłoby po prostu stwierdzenie, że inwestor mógł poddać się procedurze konsularnej i dlatego nie powinien był składać wniosku o dostosowanie. Jest to szczególnie słabe w przypadkach EB-5, ponieważ Kongres uchwalił INA §245(n), który wyraźnie przewiduje składanie wniosków o dostosowanie EB-5.

USCIS może preferować przetwarzanie konsularne, ale preferencja nie jest tożsama z ustawowym upoważnieniem do odrzucenia dostosowania we wszystkich przypadkach.

Możliwe. USCIS może wydać więcej RFE lub NOID z pytaniem o historię imigracyjną, utrzymanie statusu, nieautoryzowane zatrudnienie, wcześniejsze oświadczenia, historię podróży lub czynniki uznaniowe.

Inwestorzy powinni być przygotowani na udzielenie odpowiedzi na te pytania proaktywnie, zamiast czekać, aż USCIS je podniesie.

W wielu przypadkach tak. Prawny list motywacyjny może wyjaśnić ustawową kwalifikowalność, dostępność wizy, §245(n), §245(k), jeśli dotyczy, dopuszczalność, historię statusu, korzyści ekonomiczne i uznaniowe równości.

Celem jest sformułowanie sprawy, zanim USCIS sformułuje ją negatywnie.

Nie. Szybkie złożenie wniosku może być korzystne, jeśli inwestor kwalifikuje się, istnieje dostępność wizy, a historia statusu jest czysta lub możliwa do zarządzania. Jednak złożenie wniosku bez sprawdzenia statusu, zamiarów, podróży, nieautoryzowanego zatrudnienia, kwestii rodzinnych i dopuszczalności może stwarzać ryzyko.

Pośpieszne złożenie wniosku I-485 może być gorsze od opóźnionego, ale dobrze przygotowanego wniosku.

Dostosowanie statusu EB-5 pozostaje dostępne, ale powinno być teraz traktowane jako poważny wniosek prawny i uznaniowy. Inwestorzy nie powinni zakładać, że formularz I-485 jest jedynie dodatkiem proceduralnym do wniosku I-526E.

Najsilniejsza odpowiedź EB-5 jest ustawowa i faktyczna: Kongres zezwolił na dostosowanie EB-5 poprzez §245(n), Kongres zachował dostosowanie oparte na zatrudnieniu poprzez §245(k), EB-5 zapewnia korzyści ekonomiczne poprzez inwestycje i tworzenie miejsc pracy, a historia inwestora powinna wykazywać zgodne z prawem postępowanie i korzystne uznanie.