26 februari 2026 | Door Michael A. Harris

Vorig jaar heb ik schreef over een punt dat steeds weer verloren gaat in EB-5 gesprekken: beschikbaarheid van visa is niet hetzelfde als toegang tot visa. Een categorie kan er “Huidig” uitzien in het Visa Bulletin, en toch kan er een aanzienlijke achterstand ontstaan - in stilte - omdat de pijplijn stroomopwaarts (project goedkeuringen, I-526E toekenningen, NVC/consulaire verwerking, of aanpassing van status) geen visumklare gevallen produceert aan een tempo dat het State Department dwingt om sluitingsdata op te leggen.

USCIS heeft nu toegevoegd nieuwe taal op haar EB-5 Vragen & Antwoorden pagina onder het kopje “Voorraadbeheer”. Het leest als een eenvoudige vraag en antwoord, maar het is meer dan dat. USCIS beschrijft in ongewoon duidelijke bewoordingen hoe de Investeerder Program Office (IPO) is van plan om formulier I-526 (standalone) en formulier I-526E (regionaal centrum) toekenningen in het kader van de RIA te laten volgen, en voegt er een ingangsdatum aan toe: 30 maart 2026.

Deze update komt op een moment dat het Visa Bulletin een uiterlijk rustig beeld blijft schetsen voor EB-5 gereserveerde categorieën. De Maart 2026 Visumbulletin In diagram A (definitieve actiedata) worden alle drie EB-5 braakleggingscategorieën (platteland, hoge werkloosheid en infrastructuur) opnieuw als “C” (huidig) weergegeven voor alle belastbare gebieden. Deze zelfde braakleggingscategorieën staan ook als “Current” (actueel) in schema B (Data for Filing). Tegelijkertijd laat het Bulletin nog steeds zien dat EB-5 Unreserved een achterstand heeft voor China en India (Grafiek A toont afsluitdata voor China en India, terwijl "All Chargeability Areas Except Those Listed" op Current staat).

Als je alleen naar de letter “C” kijkt, kun je dit gemakkelijk lezen als “geen achterstand”. Maar “Huidig” kan ook iets technischers en minder geruststellends betekenen: de overheid is nog niet gedwongen om een sluitingsdatum op te leggen omdat te weinig aanvragers het stadium van visumgereedheid hebben bereikt om op korte termijn vraagdruk te creëren. Dat is precies waarom het op FOIA gebaseerde werk van Suzanne Lazicki zo nuttig is geweest. In haar 01/26/2026 post Ze analyseert de verwerking van petities voor braaklegging tot juli 2025 en benadrukt de “ironie” dat Hoge Werkloosheid een groter risico op achterstand op lange termijn kan inhouden door indieningen, terwijl het risico op achteruitgang op korte termijn kleiner is door lage goedkeuringen, en ze wijst op verschillen per TEA en land die aantonen “in welke mate het proces niet FIFO is”. (Zoals Suzanne Lazicki heeft opgemerkt, heeft de American Immigrant Investor Alliance (AIIA) enorm bijgedragen tot de gemeenschap van immigranteninvesteerders door transparantie en belangenbehartiging te ondersteunen. Lezers die dit soort werk waardevol vinden, kunnen steun AIIA hier.)

De nieuwe “Inventory Management”-taal van USCIS kan het best tegen die achtergrond worden begrepen. Het is niet alleen een belofte tot eerlijkheid (“we doen FIFO”). Het is een aankondiging over hoe USCIS van plan is de inventaris te beheren zodat de gereserveerde emmers voor visa ook echt gebruikt worden, of in ieder geval zodat USCIS kan zeggen dat het de pijplijn organiseert met dat doel voor ogen.

Wat USCIS zegt en waarom de formulering ertoe doet

De update van USCIS is ongewoon expliciet over drie ideeën:

1. Projectbesluiten (I-956F) komen eerst, daarna volgen de petities van investeerders.
2. Het platteland krijgt de eerste prioriteit, maar niet zonder beperkingen.
3. USCIS kan subwachtrijen aanmaken per visumsubcategorie om het gebruik van gereserveerde visa te vergemakkelijken.

Elk punt klinkt technisch, maar elk punt heeft reële implicaties voor het “visumaanbod” zoals beleggers dat ervaren.

1) “I-956F eerst” wordt het agenda-item voor I-526E

USCIS stelt dat de INA “vereist dat Formulier I-956F wordt ingediend... voordat een bijbehorend Formulier I-526E wordt ingediend” en trekt vervolgens de operationele conclusie: “Daarom nemen we een officiële beslissing over een formulier I-956F voordat we een bijbehorend formulier I-526E indienen.” Deze zin is de duidelijkste erkenning tot nu toe dat I-526E tijdlijnen stroomopwaarts gesmoord zullen blijven worden door de doorloopsnelheid van projectadjudicaties. In praktische termen helpt dit verklaren waarom gereserveerde categorieën maand na maand “Actueel” kunnen blijven: niet omdat de vraag klein is, maar omdat veel investeerders nog niet visa-klaar zijn, en dat hangt af van de vraag of USCIS genoeg gevallen door de poorten van I-956F en vervolgens I-526E kan loodsen.

Suzanne Lazicki's post van 26/01/2026 geeft dezelfde dynamiek weer vanuit het oogpunt van de gegevens: de timing van de terugval van de Visa Bulletin hangt af van de vraag of er “genoeg goedkeuringen zijn om gekwalificeerde aanvragers te creëren” en de FOIA-tabellen helpen te verduidelijken wat USCIS eigenlijk heeft gedaan met de verwerkingsvolgorde. (Nogmaals, als u haar blog nog niet hebt gelezen, lees dan hier, EB-5 Updates.) De nieuwe formulering van USCIS leest als een agentschap dat probeert zijn volgordekeuzes te formaliseren en te verdedigen onder de structuur van de RIA.

2) Platteland krijgt prioriteit, maar USCIS bouwt een uitlaatklep in

De update zegt vervolgens dat USCIS met ingang van 30 maart 2026 I-526 en I-526E “over het algemeen zal toewijzen” volgens een FIFO-benadering die “een evenwicht probeert te vinden” tussen statutaire overwegingen en overwegingen met betrekking tot middelen. Er worden drie stappen beschreven, waaronder een FIFO-wachtrij voor plattelandsvisa “als prioriteit voor het verwachte gebruik van plattelandsvisa in het fiscale jaar”. Vervolgens wordt de zin toegevoegd die het belangrijkst is voor het voorspellen van de resultaten in de praktijk: USCIS zal andere zaken FIFO toewijzen nadat de landelijke wachtrij leeg is, of wanneer USCIS bepaalt dat het beslissingen heeft genomen over voldoende aanvragen uit die wachtrij.

Dat is een belangrijk signaal in twee richtingen tegelijk. Aan de ene kant bevestigt het dat landelijk gebied bedoeld is als een expliciete voorrangsstrook - in overeenstemming met de nadruk die in de RIA op landelijk gebied wordt gelegd. Anderzijds is “leeg of genoeg” een ingebouwde discretieclausule. USCIS vertelt de markt: we zullen prioriteit geven aan het platteland, maar we behouden ons ook het recht voor om te stoppen met het geven van prioriteit aan het platteland zodra we denken dat we “genoeg” hebben gedaan, zelfs als plattelandszaken in de rij blijven staan. Dit is niet zomaar een voetnoot; het is een belangrijke realiteitscheck voor hoe rural zal worden ervaren door investeerders. Het stenografische marketingjargon “rural is sneller” is in de praktijk vaak waar, maar USCIS belooft geen onbeperkte fast lane. Het beschrijft een landelijke rijstrook die het IPO actief zal beheren op basis van middelen en verwacht gebruik.

3) De “sub-queue” zin is de stille bekentenis: gereserveerde visa gebruiken zichzelf niet

Tot slot zegt USCIS dat het IPO, “rekening houdend met de beschikbare middelen en visa”, verzoekschriften in de wachtrij voor I-526E voor niet-landelijke gebieden en voor I-526 na deRIA kan groeperen per visumsubcategorie (hoge werkloosheid, infrastructuur, niet-gereserveerd) en verzoekschriften per FIFO-subwachtrij kan toewijzen om “het gebruik van gereserveerde visa te vergemakkelijken in overeenstemming met de bedoeling van het Congres”.”

Dit is de meest onthullende zin in de update, omdat het een realiteit erkent die zich in het volle zicht heeft verscholen: de gereserveerde categorieën kunnen actueel blijven, zelfs terwijl duizenden aanvragen zich opstapelen, en zonder weloverwogen beheer kan het systeem er niet in slagen om de statutaire beschikbaarheid op voorspelbare wijze om te zetten in daadwerkelijk gebruik.

Met andere woorden, USCIS geeft aan dat het nadenkt over hetzelfde probleem dat Suzanne's FOIA-analyse blootlegt: aanvragen kunnen enorm zijn, goedkeuringen kunnen op zich laten wachten en de waargenomen verwerkingsvolgorde kan aanzienlijk afwijken van FIFO. (Zie ook de blog van Suzanne Lazicki op EB-5 Updates.) Als USCIS echt begint met het beheren van niet-landelijke zaken per subcategorie, dan zal dat zijn omdat het een situatie wil vermijden waarbij een gereserveerde emmer uitgehongerd wordt (en ongebruikt blijft) terwijl een andere emmer zich stilletjes opstapelt tot er plotseling een cut-off nodig is.

Grafiek A en Grafiek B lezen in een “voorraadbeheer”-wereld

Het Visa Bulletin van maart 2026 is bijzonder nuttig omdat het het punt versterkt dat “huidig” niet hetzelfde is als “veilig“. In diagram A blijven alle drie de braakleggingen actueel, ook die voor China en India. Dat betekent dat DOS momenteel het Visa Bulletin niet gebruikt om de vraag naar braakleggingen te beheren door middel van cut-offs. In diagram B zijn diezelfde set-asides ook actueel. Dat is belangrijk omdat schema B bepaalt wanneer aanvragers stappen kunnen ondernemen die hen dichter bij de uitgifte van een visum brengen (afhankelijk van de maandelijkse USCIS adjustment chart determination). Als Chart B Current is, blijven set-asides aantrekkelijk en blijft de pijplijn van aanvragen actief. Als USCIS later het aantal goedkeuringen verhoogt, of als DOS later de uitgiftecapaciteit verhoogt, kan het systeem snel veranderen van ”Current“ naar ”cut-off", omdat de latente vraag zich al opstapelde terwijl het Bulletin er rustig uitzag.

Wat USCIS hier volgens mij echt doet, is niet alleen beschrijven hoe het vandaag werkt; het kondigt aan hoe het zaken wil toewijzen vanaf een specifieke datum. Dat lijkt erop dat de interne “wachtrijarchitectuur” wordt geformaliseerd met nieuwe workflows, nieuwe inventaris emmers, nieuwe manieren om landelijk versus niet-landelijk werk te meten en nieuwe manieren om adjudications te koppelen aan verwacht visumgebruik. Het lijkt er ook op dat USCIS een verhaal aan het voorbereiden is dat het kan verdedigen: de update benadrukt de statutaire discretie (“ruime discretie om petities te verwerken op een manier en in een volgorde die wij bepalen”), landelijke prioritering en de intentie van het Congres om te reserveren. In een programma waar belanghebbenden de verwerkingsvolgorde kritisch volgen, fungeert dit soort taal als (1) operationele richtlijnen en (2) een rechtvaardigingskader.

Maar de grotere praktische implicatie is deze: als USCIS erin slaagt om de verwerkingscapaciteit te verhogen en de categorieën doelbewust te beheren, zullen de braakleggingen uiteindelijk ophouden “Actueel” te zijn. Niet omdat er iets mis is gegaan, maar omdat het systeem de latente vraag eindelijk sneller zal omzetten in bruikbare vraag. Dat is het contra-intuïtieve punt dat investeerders vaak over het hoofd zien. Snellere verwerking zorgt niet voor meer visa. Het kan gewoon sneller aan het licht brengen dat er meer mensen in de rij staan dan de jaarlijkse limieten kunnen verwerken.

Voorlopig toont maart 2026 nog steeds gereserveerde categorieën als Huidig in beide grafieken, terwijl niet-gereserveerde categorieën achterblijven voor China en India. De “Inventory Management” update van USCIS verandert het Visa Bulletin niet van de ene op de andere dag. Wat het verandert is de interpretatie van “Huidig” in de toekomst. USCIS geeft aan dat het van plan is om vanaf 30 maart 2026 de inventaris zo te beheren dat de volgorde van de toewijzingen beter is afgestemd op het gebruik van gereserveerde visa. Dat is goed nieuws voor de voorspelbaarheid, als USCIS het kan uitvoeren. Het is ook een waarschuwing dat de kalmte van “C” tijdelijk kan zijn, niet omdat set-asides falen, maar omdat set-asides werken en de vraag zich opstapelt.